MUMMYZOMBIES IN ALMERE-BUITEN (Dawn of the mummy 2)
Hans Tofmans bezoekt Almere Buiten met zijn 3 fotomodellen voor een r eportage voor het modeblad GALANT. Trudy Keerput trekt haar neus op en zegt:
"Wat hangt er toch een nare mysterieuze en ook grimige sfeer in dit gebied!"
Belinda Starrenburgh, die haar lippenstift aan het bijwerken was, kijkt geïrriteerd op en zegt bitsig:
"Jij hebt altijd wel wat te zeiken! Dat ze jou nog als model vragen snap ik niet! Je bent trouwens ook nog eens te dik!"
"Dat jij nou onder behandeling loopt voor je Anorexia" snauwde Trudy terug.
Hans Tofmans wendde zich sussend tot de bekvechtende modellen. "Dames, dames, zullen we het een beetje professioneel houden? Tijd om gewoon aan de slag te gaan. Ik zie daar een paar fraaie betonnen vuilnis-containers die mij een perfecte achtergrond lijken voor onze serie."
Belinda sprak hem mopperend toe " Die container kleurt niet mooi bij mijn make-up Hans", waarop Trudy haar direkt van repliek diende "Wie loopt er hier nou te zeiken? Ik vind dat die container prachtig bij jou past! En weet je, ik vind dat 'ie zelfs bij MIJ past. Wat een mooie container!" dan betrekt zij een beetje "Maar ondanks dat voel ik mij hier toch niet op mijn gemak''.
Belinda wilde Trudy van repliek dienen, maar werd hierin gehinderd door Hans die plots op de rem stond.
"Godverdomme, kijk uit idioot!" Riep hij geschrokken uit.
"Wat was dat, Hans?" vroeg Alphonse Jeunet, het derde model met wit weggetrokken gezicht.
"Één of andere in zwachtels gehulde debiel stak zonder op of om te kijken de straat over! Maar goed, we moesten toch stoppen, dus meiden, de wagen uit, laat je van je mooiste kant zien en we gaan aan de slag!"
"Ik moet vreselijk een pipi doen, Hans!" merkte Belinda op.
"Godsamme, wat ben jij een zeikwijf zeg!" snauwde Trudy.
"GODVERDEGODVER!!!!!! IS HET NOU EINDELIJK EENS AFGELOPEN, STELLETJE ZEIKSNOLLEN!!!!! VORT, DE WAGEN UIT, PISSEN EN DAN GAAN WE GODVERDOMME EENS AAN HET WERK!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"
Bedeesd stapten de dames de wagen uit. Belinda deed in sneltreinvaart haar behoefte, Trudy ook, want die bleek ook "te moeten".
Eindelijk stonden de modellen klaar in het grijze industriegebied om aan de fotosessie te beginnen.
Hans had alle benodigde apparatuur geïnstalleerd . Alphonse sprak hem aan "Zeg schat, we zouden het nog steeds over mijn contract hebben. Je begrijpt toch hopelijk wel dat ik voor deze opdracht minstens 1000 euro meer wil beuren dan voor die vorige. Want anders loop ik over naar Zizi magazine!". Hans' gezicht sprak boekdelen. Waarom was hij in Godsnaam weer met dit zeurende drietal in zee gegaan?! "Ja ja daar hebben we het straks nog wel over!" was het korte antwoord. "Dat is voor jou te hopen want ik weet genoeg over jou om je carriere om zeep te helpen" zei Alphonse op snode toon om daar luchtiger aan toe te voegen "Jeminee, nu moet ik ook al plassen". Alphonse wandelde naar de container, opende de gulp en loosde - met behulp van een plastuit - een forse plas tegen de container die hierdoor een aanmerkelijk ander aangezicht kreeg. Hans negeerde dit en zette de drie modellen op hun plek.
Een 5 minuten (te improviseren) durende scene volgt waarin Hans de modellen aanwijzingen geeft, ze van plaats veranderd, véél foto's maakt, her en der wat complimenten maakt. Dit alles wordt ondersteund met een vergeten jaren 70 disco-deuntje van twijfelachtige kwaliteit.
"Alphonse, pak jij die malle vaas die daar bij het vullis staat eens vast, dat geeft een neo-gothiek tintje aan de volgende foto die ik van je ga schieten!" zei Hans, wijzend op een afschuwelijk vaas achtig voorwerp.
"Gatsie, dat ding stinkt naar stront! Ik raak dat ding echt niet aan hoor!" zei Alphonse, haar neus optrekkend voor de stank die uit de vaas tevoorschijn kwam.
"Zeikwijf! Ik wil doorwerken en weg van deze deprimerende plek, dus doe nou wat Hans je zegt! Voortmaken" schreeuwde Trudy en gaf Alphonse een gemene zet, waardoor deze ongelukkig op de vaas terechtkwam en deze brak, en haar hand tot bloedens toe openhaalde. Ze gilde als een schaap op het Slachtfeest.
"Het is ook niet te geloven ook, hé?!" mopperde Hans, "Zoiets kan alleen maar één van jullie overkomen!"
Vanuit de verte werd het kwartet gadegeslagen door een geheimzinnig figuur met een fez op het hoofd.
Het modellerende kwartet had dit niet in de gaten omdat men teveel bezig gehouden werd met de eigen besognes. Alphonse keek verbijsterd naar haar bloedende had en hield deze vast of deze bijkans geamputeerd was (veel thetrale grimassen!). Daarna verdraaide zij haar blik richting Trudy en haar uitdrukking veranderde van verbijsterd naar 'helse woede'.
"Jij smerig vet secreet! Vuil kutwijf!" (----> rest van deze tirade aanvullen dmv de beproefde doch altijd succesvolle Méthode L'improvisée) brulde Alphonse en zij vloog Trudy aan. Tijdens de worsteling klauwde één der vechtende dames per ongeluk in kittige jurkje van Belinda met als gevolg een flinke winkelhaak! Trudy liet zich alle beledigingen en aanvallen niet welgevallen en vloekte er lustig op los.
Belinda keek ontzet naar haar jurk maar hield haar mond. Kordaat opende zij de vuilcontainer om daar een rijkelijk gevulde vuilniszak uit te vissen. Die zij vervolgens in geopende toestand leegde over de vechtende dames.
Tot verrassing van de scenario-schrijver werd Hans niet eens kwaad. In tegendeel zelfs! Hij bleef maar foto's schieten en roemde de dames voor hun rauw realisme.
Gniffelend van leedvermaak klikte Hans de 1 na de andere foto, totdat het kibbelende trio gehavend, vol wonden en kleerscheuren uitgeput op de grond neervielen.
"Toppie dames!!! Dit gaat een KNALreportage worden!!!!!!"
"Nou, dat hoop ik dan wel! Want ik heb me er flink voor uit moeten sloven!" zei Alphonse.
"Ja, en we zien er niet meer bepaald uit om door een ringetje te halen!" merkte Trudy op, zichzelf en de anderen en het om hen heen liggend afval beschouwend.
Het drietal barstte in hartelijk lachen uit en een grote glimlach verscheen ook op het gelaat van Hans.
"Wat zijn we toch een malle meiden, hé!" zei Alphonse lachend en het drietal gaf elkaar een groepshug en uitten de yell:
"Gogogogo, Galant doet het zo!"
De handen klapten in elkaar als had men met een trio gangsta rappers van doen.
"Auw!" zei Alphonse, omdat de zere plek geraakt werd.
Een straal pus schoot in het oog van Trudy.
De camera neemt afstand van het onthutsende tafereel. Een sinister muziekje vult de geluidsband en we zien de figuur met de fez weer (wazig beeld gericht op de rug).
Een nieuwe scene begint! Of eigenlijk is het een tussenscene....
We zien een arabisch ogende man in een met kaarsen verlichtte kamer. De kamer is versiert met allerlei arabische kunstobkecten. De man zit gebogen boven een schaal gevuld met zand. Hij laat zand tussen zijn vingers doorglippen terwijl hij op duistere wijze allerlei spreuken bazelt. Een kort shot van een bliksemflits. Dan een close-up van een modderpoel. Het beeld gaat terug naar de man die zijn spreuken steeds harder zegt en uiteindelijk brult: Amshallah HAH BRISMALLE!!!!!!!!!! enz enz enz.... Weer een bliksemfits. Er komt beweging in de modderpoel. De man brult nog eens hard WHAAAAAAAAAHHHHHH en een vergane hand steekt uit de modderpoel omhoog! Einde tussenscene.
We zitten in een kamer in een (V.d. Valk)hotel. De hele foto-crew hangt op bed en op de stoelen en keuvelt er lustig op los, al nippende van de champagne. Het gesprek gaat nergens over.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
_(Small).JPG)
_(Small).JPG)
